Aurten orain arte ezagutu ez duguna ikusiko dugu : 5 ostegunetako otsaila ! Ondorioz, guk ere gutiago ezin baitugu egin, 5 konferentzia eskainiko ditugu. Beti bezala, lehen begi kolpean elgarren arteko loturarik ez dute. Baina hurbilagotik so eginez, agian denen arteko trabesa litaike gure bizi-nahiaren elikatzea, gure komunitatearen imajinarioaren indartzea, gure mundu ikuskera hiztegi berriez bazkatzea, edo sinpleki, momentu erritual batean, elkarretaratzea…

Hona aurtegorako prestatu dugun menua. Hitzaldiak Donapaleuko Bideak gunean 8ak30etan hasten dira, eta galdegina zauzue tenorez hurbiltzea usaian bezala.

Otsailaren 1a, 8ak30etan, BIDEAK gunean :

BIZIAROAK, Herri Kultura liburu berriaren aurkezpena

Juan Carlos Etxegoien XAMAR idazleak euskal kulturako erritu desberdinen ulertzeko gakoak eskaintzen dizkigu

Populu bakotxak taldean bizitzeko eta norbanakoen gorabeheren gainditzeko bere gisako usaiak eta erritualak moldatu ditu. Funtsean, kultura batetik bestera hauen erranahiek elgarri eite dutela ezin uka, baina bakotxak bere kolore eta gustuz beztituak direla ikusten dugu.

XAMARrek, gure kulturaren ezaugarri horien arakatzen eta gurera ekartzen usatuak gaitu jada liburu eder eta mamitsuen bidez. Sail hortako bosgarrena dugu BIZIAROAK hau eta hamabi kapitulutan banatua da : haurren sortzea, haurtzaroa, gaztaroa, dantzak, etxearen transmisioa, gizarte antolamendua, mitologia, sinesmenak, erritualak, krimenak, bidegabekeriak, festak, aisialdia… eta, azkenean, heriotza».

Ikerketa aitzinatuenek diotena, molde ulerterrex batean ekartzen digu, iturri eta ikuspegi desberdinez aberasturik, irudi eta lekukotasunekin gainera.

Euskaldunen izaera ordezkapen egoeran dirudien garai hauetan, errituen bezainbat biziaren sentsura hurbiltzera gomitatzen gaitu. Eta ikusiko dugu ohidurek komunitatea trinkotzen duten bezala, komunitateak etengabe egokitu – egokitzen dituela bere errituak… iraungo badu ! Finean, tradizioaren definizioa hau baita : garai bakotxari dohakion heinean errituen funtsezko erranahia arropa berrituez beztitzeko erantzunkizun eta libertatea transmetitzea.

Otsailaren 8a, 8ak30etan, BIDEAK gunean :

Kazetari izatea Euskal Herri prekario honetan

Pello ZUBIRIA, ARGIA astekarian eraman esperientziaren talaiatik

Pello Zubiria Kamino kazetariak (Aginaga-Gipuzkoa, 1958) berrikitan aurkeztua du “Planeta Prekarioan” liburua ; bertan biltzen dira ARGIA astekarian azken urteetan “Net Hurbil” izeneko atalean plazaratutako ia 1.000 artikuluetatik hautatu batzu. Liburuaren bigarren tituluak dio “XXI. mendeko krisi eta erresistentzien kronikak” biltzen direla barnean…hari hori baliatuko dugu jorratzeko oreka aurkitu ezinik dabilen planeta honetako hainbat krisi (klima, gerra, gosea, biodibertsitatea, langileen eta ttipien zanpaketa, kutsadura…), berdin horier buru egiteko batean eta bestean lanean edo borrokan ari diren alternatibak.

Zubiria 1981etik erretreta arte ARGIA kazetan eta honen inguruan eraiki beste proiektuetan ibili da, tartean LARRUN aldizkarian, ANTZA inprimerian edo Euskaldunon Egunkarian. Proiektuok beren lana nagusiki Hego Euskal Herrian burutu dute, Gipuzkoatik, baina ARGIAko kideek betidanik aldarrikatu dute euskaraz funtzionatzearekin batera beren lehentasunetan lehena dela naziotasuna, “Zazpiak bat”. Kazetariarekin batera saiatuko gira zehazten nola eta zertan gauzatu diren asmo horiek.

Otsailaren 15a, 8ak30etan, BIDEAK gunean :

ITXARO BORDA, 50 urte idazten, muga eta mirail artean

Idazlea bera mintzo, bere ibilbidearen bildumatik

Hamabost urteetan publikatzen hasia zen jadanik gure Oragartar idazlea. Berrogoita hamar urte aurten, eta geroztik etengabe idazten arizana zaigu : poemak, nobelak, iritzi artikuluak, mota guzietako idatz-moldeak landuak ditu, eta lantzen segitzen. Ahantzi gabe nobela beltzetan sailkatzen den Amaia Ezpeldoien zazpi liburutako saga. Wikipedian bilatzen baduzu, ikusiko duzu bere obraren luze-zabalera ze heinetakoa den.

Probokatzaile fama haste-hastetik bildu zuen Basilika obrarekin. Hala-hala jarraiki du denbora guzian, berak ezinbestekoa baitio besteak edo beste aldetik erraitekoak direnak entzun behar ditugula. Gisa hortan hainbat gai lantzen ditu, eta erran daiteke bere mundu heterodoxo horren herexak, artikulu ttipienetan ere, beti present direla.

Parada izanen dugu beraz hitzaldi honetan, bere hautuez galdezkatzeko : bere idatz-hizkuntzaz, bere periferiako identitateetaz, izan lurralde, genero, hizkuntz-hautu, sexu orientazio, euskal politika ala kontrakotasunaren aldekotzaz.

Hain periferiko non orain euskaltzain oso egina zaigun.

Zer da bihur-gune, eta zer jarraipen ?

Otsailaren 22a, 8ak30etan, BIDEAK gunean :

ZAMAKOITZIA etxea, 36ko gerlako iheslarien aterbe, Xarrikotan

Irungo Kepa ORDOKI memoria taldeko Joxan ELOSEGI eta beste lekuko batzuen oroit-ahanzturatik

1936ko estatu kolpearen ondoko gerlak, gure hegoaldeko haurrideak azkar zauritu zituen, espainol guziak bezala. Bada gertakari horien harira guti ezagutzen den kapitulu bat, eta gure Amikuzeko xokoa xuxenki hunkitzen duena : Arruta Xarrikotako Zamakoitzia etxeko iheslarien egonaldia. 1937 eta 1940 artean, ehunka iheslari hor aterbetu ziren gehienak Hondarribia eta Irun aldekoak. Horietarik lau hor ehortziak izan dira, besteak edo etxera itzuli zirelarik gauzak eztitzean, edo bestela munduan barna barreiatu etxera itzultzea sobera landderosa zitzaielarik, ikusiz nolako basakeriak egiten zituen frankisten alderdiak.

Bada Arrutan hil den horietarik bat, euskal munduan ezaguna dena : Joxe Mari Lopetegi bertsularia (1875-1942). Errepublikanoa zen bera, eta arras inplikatua zen orduko ideien batailan, bere ideiak bere bertsoekin zabaltzen zituelarik.

Garai, gertakari eta jende horien ezagutzeko, Irungo Kepa ORDOKI memoria elkartekoak jinen zaizkigu, beren ikerketen berri emaitera. Lekukotasun urri batzu biltzen ari gira, Arruta Xarrikotako jendearekin izan zituzten harremanak argitzeko. Agian bertso zonbait ere kantatzen ahalko ditugu, Lopeptegitar zonbait gaur oraino bertsuka ari baitira.

Irabazleek, beren historia edertzen badakite. Aldiz, galtzaileen historia ez du nehork kondatzen, non ez den beren tribukoak noizbait haietaz oroitzen direlarik. Egin dezagun beraz memoria ariketa hori.

Otsailaren 29a, 8ak30etan, BIDEAK gunean :

Euskara gal-bidean, ahal-bidean, ala zabal-bidean ?!

Iñaki IURREBASO soziologo eta Plazara kolektiboko Eneko GORRIren egoeraren irakurketatik.

Maiz, euskaldunek, hizkuntzaren egoera optimismotik edo pesimismotik neurtzen dugu. Bihotzetik eta ustekerietarik egoeraren analisia argi bat egiten ahal balitz bezala. Emaitza ederrak kausitu dira bide hortarik, egia da. Salbu, jakiteko zertan giren, eta estrategia eraginkorrak finkatzeko luzera begira, errealitatea eta bere nabardurak haztatzeko balio duten neurgailuak behar ditugu, burua bihotzaren lagun egin dadin, bulkadaren finkagia oinarri sendoetan erro dadin.

Iñaki IURREBASO soziologoak bazterrak iraultzen dituen neurketa bat agertu digu jaz. Inkesta soziolinguistiko desberdinen datuak xeheki azterturik, zonbait ustekeria uzkailtzeraino : ez gira hainbeste euskarazko gaitasuna dugunak, eta ahal dugun orok, euskara gaitasun minimoa dutenek ere, ahal duen orotan euskara baliatzen dugu, zenbakiek uste ukaitera emaiten dutena baino gehiago ere.

Plazara kolektiboko Eneko GORRIk, iparraldeari buruz jarri du lupa. Ikusten da gainbeherak jarraitzen duela, eta ez bada zerbait aldatzen, bi hamarkaden buruan ahul izaitetik galbidera pasatuko girela.

Oinarri horietarik abiatuz, galdera zeri buruz eta nola indar egin izaiten da. Hori finkatzea euskaltzale ororen ardura izanen da. Baina diagnostikoa partekatzea da gure lehen erronka, optimista kritiko eta pesimista aktiboek elgar harturik, buru eta bihotzez indar egin ahal izan dezagun gaurko egoera ortzimuga hobeeri buruz eramaiteko.

Euskara hutsezko konferentziak, 26. aldiz antolatuak dira Donapaleun, ZABALIK elkartearen eskutik. Hitzaldiak ostegun arratsez iragaiten dira, Donapaleuko Bideak gunean, 8ak30 etan hasi eta bixkotxatto batekin baso bat edanez bukatzen.

Hona aurtengo egitaraua, kasualitatez, otsailetik martxora luzatzen dena eta lau konferentziaren partez bost proposatzen dituena aurten ;o)*

Otsailaren 9a : Praktika eraldatzaileak gure lurraldean : zer eta nolaz ?

Txomin Poveda, Soziologian doktorea, Iratzar fundazioko langilea, bagira prozesuaren koordinatzailea

Lurraldeen behar sozialei erantzuteko, praktika militante klasikoak erabili ordez, herritar geroz eta gehiagok alternatibak eraikitzearen bidea hautatzen du. Ipar Euskal Herriak, praktika eraldatzaile horren dinamismoan berezitzen da. Hainbat eta hainbat sektoretan tresna herrikoiak eraiki dira herri aldarrikapenei aterabideak sortzeko: tokiko ekonomian, monetan, euskaran, irakaskuntzan, laborantza herrikoian, energian, kulturan, hedabide parte hartzaileetan, etab.

UPPAn aurkeztutako soziologia doktoregotza bati esker, Ipar Euskal Herriko alternatiben eramaileak galdezketatu ditu Txomin Poveda-k. Hitzaldi hortan, Ipar Euskal Herriko alternatiben ibilbide historikoa oroitaraziko da baita esplikatuko zergaitik eta zein logikarekin lurralde huntan hainbeste emazte eta gizon eraldaketa manera hortan inplikatzen diren.

Otsailaren 16a : Murgiltzetik plazara: haur eta gazteak euskaratik euskarara
Xan Aire (1984, Urepele), euskara teknikaria da, 14 urtez Seaskan arizana; gaur egun, Plazara izeneko kooperatiba sortzen ari da, hizkuntza jendarteratzeko xede duena, komunikazioa, aholkularitza, formakuntza eta elkarrekintzatik.

Lorea Etxeberria eta Antton Seychal KEA elkartekoak ere hor izanen ditugu abiatu berri duten esperientziaz hitz egiteko.

Haur eta gazteek euskaraz beren baitarik, eta beren artean egitea: euskalgintzan ametsa da eta praktikoki aski problematikoa dena! Nahi genuke egin dezaten, badakigu helduok ere badugula zer egin, baina autoko gakoak falta, abiatzeko. Alta, 2012an, aspaldi du beraz, Uztaritzeko ikastolak bere jostalekuetan haurrak euskaraz tira-ahala arraraztea kausitu zuen.

Adibide horri lotu eta konparaketa zenbait eginez, ikastoletako jostalekuetan euskaraz gehiago egiteko gakoak atera ditu Xan Airek, artikulu batean sartu, eta Txillardegi-Hausnartu soziolinguistika saria eskuratu: esperientzia horren berri kontatuko digu Otsail Ostegunetan, denbora berean argitzen duela murgiltze eredua nola ulertzen dugun.
Eta bai, zer da murgiltze eredua ? Klaseak nagusiki euskaraz eramatea dea bakarrik? Euskaltzaindiko gogoeta gune batek ere galdera nagusietan du hori memento honetan, aisialdi eta kultur eskaintza euskaraz bultzatu beharrarekin batera.

Preseski, Amikuzen aisialdi zentro euskalduna zabaltzeko bezperan, Ortzaizeko KEA (Kirola Euskara Ahoan) elkartekideek ere beren lehen urratsen berri emanen digute, azpimarratuz ikastolaz gain, plazetan ere bazka behar dutela gure haur eta gazteek, euskaraz lora daitezen! Horgo burrasoak ohartu ziren beren haurrak etxen eta eskolan euskaraz arizanik, proposatzen zitzaien kiroletan ez zutela halakorik aurkitzen. Hizkuntzaren helburuaz bestalde, beste bi txertatu dituzte : neska-mutikoak elgarrekin aritzea, eta lehia baino kooperazioa eta plazerra landuko zuten jarduerak bultzatzea. Antolatzaileen esperantxa da, haur horiek gauza berriak elgarrekin euskaraz bizi izanik, euskarazko harremana bizitzako beste eremuetara hedatzen ahalko dutela. Eta nolaz ez, haurretarik aitametara ere kutsatzea errexago lortuko dutela…

Otsailaren 23a : Kalapitatik jazarpenera : taldean bizitzeak eragiten dituen dinamikak

Elorri Garat, haur eta helduen psikologoa Zuraiden

 Taldea, osatzen dituen kideen gehiketa sinplea baino gehiago da.

Taldeak elkartasuna, sustengua eta babesa eskaintzen ditu.

Bakarrik beteko ez genituen helburuetara iristeko ahala ematen du.

Baina taldean bizitzea ez da sortzetikako dohain bat, ikasten da, eta ikasprozezu horretan taldearen itxura ezkorragoak bizitzen dira.

Haurraren garapen sozialean ikastola edo eskola eremu garrantzitsuenetarik bat da. Ama eskolatik aintzina haurrak talde desberdinetan, toki desberdinak ezagutuko ditu: gela, neska mutiko, haundi ttipi, jolas kide, adiskide… eta talde desberdin horietan gatazka desberdinak esperimentatuko ditu kalapitatik jazarpenera.

Haunditze bide horretan inguruan dituen helduek haurra sustengatuko dute, haurrak bizitzen dituen emozioak kondutan hartuz eta nola ez beraienak ere. Haurrak lagunduz bezala, helduok ere taldean bizitzen ikasiko baitugu.

Martxoaren 2a : ALDA mugimenduaren esperientzia : nondik eta nora…

Xebax Kristi koordinatzaile eta ekintzailea

Alda mugimendua 2020eko urrian sortu zen, Ipar Euskal Herriko langile auzoaldeetako eta langile jendarteko biztanleen defendatzeko eta haien bozen entzunarazteko, antolaketa kolektiboaren bidez, Estatu Batuetan garatu den « community organizing » metodoa eredutzat hartuz. Baionako auzoetan hasi zen lanean lehen hilabeteetan eta ondotik bere aktibitatea Baionatik kanpo zabaldu zen. 2021eko ekainan, etxebizitzari buruzko kanpaina bat abiatu zuen, etxebizitza turistikoen garapenaren kontra borrokatuz; konpentsazio araudiaren bozkatzea lortu zuen, 2023ko martxoaren 1ean aplikatuko dena. Bestalde, 2022an auzoetako lehen bi kolektiboak sortu zituen Baionan eta HLMetako hauteskundeetan aurkeztu zen, gehiengoa lortuz HSA eta Office 64 egituretan.

Hitzaldi huntan, Aldaren ibilbidea kontatuko du Xebax Christyk, aurtengo lan ardatzak zoin diren, bai eta Aldaren sortzera eraman zuen gogoeta zoin izan zen eta mugimenduaren antolaketa eta lan moldeak zoin diren.

Martxoaren 9a : IRULEGIko zorion eskua

Mattin Aiestaran eta Juantxo Agirre Mauleon, ARANZADI zientzia elkarteko arkeologoak

Altzurukun egin aurkezpenaren ondotik, hau izanen da iparraldean eginen den bigarren eta azken emanaldia. Pentsatzekoa da gaualdiak usaiaz kanpoko arrakasta izanen duela, eta horregatik antolatzaileek behar dena eginen dute jende guzia ohatzeko, Bideak guneko auditoriumean kokatuz oraingoan.

Irulegiko Eskuaren aurkitzeak euskararen jatorriari argia eman dio. Euskaldunak zorioneko egin gaitu eta berrikuntza garantzitsuak dakartza arkeologia eta hizkuntza munduan. Baina galdera berri aunitz ere ireki ditu.

Guzti honetaz hitz egiteko, Mattin Aiestaran Irulegiko indusketaren arkeologo zuzendariak hitzaldi berezia eskainiko du Donapaleun. Bertan, ikerketa arkeologikoaren nondik norakoak azaldu eta Eskuaren garrantziaz mintzatuko da.

Aurkezpen hortan Aranzadik publikatu duen lan monografikoa eskuratzen ahalko da. Aranguren Ibarreko Irulegi mendian egiten ari diren ikerketa arkeologikoetan berreskuratu lekukotasun hori duela bi mila urtetik gorako testuinguru kronologiko eta linguistikoan kokatu nahi da argitalpen honen bidez.

Parada baliatuko dugu ere Aranzadi zientzia elkartearen ezagutza egiteko, bere lan eremua izigarri zabala baita. Juantxo Agirre Mauleon zuzendariak xehetasun guziak ekarriko dauzkigu.

]]> http://zabalik-amikuze.eus/2023-otsail-ostegunak-otsailaren-9tik-martxoaren-9ra-5-konferentzia-aurten/feed/ 0 http://zabalik-amikuze.eus/otsail-ostegunak-2022an-eginen-dira/ http://zabalik-amikuze.eus/otsail-ostegunak-2022an-eginen-dira/#comments Fri, 04 Feb 2022 20:42:05 +0000 http://zabalik-amikuze.eus/?p=3295 Segi irakurtzen →]]>

2022ko OTSAIL OSTEGUNAK

Pandemiak azkar bete digu egunerokoa orain arte. Euskal ekosistemak ez du xantzarik. Bere bizitza jende harremanek, auzolanak eta kurutzaketek segurtatzen diote, eta justu hori guzia zaigu azkar trabatua izan azken bi urteetan jada.

Zerk bermatuko digu iraupena ? Egunerokoak bermatzen duen frantsesezko tsunamiari nola ihardokiko dugu ez baditugu sortzen ahal gune batzu gurea bizitzeko bete-betean ?

Jazko eta aurtengo Otsail ostegunak eginen ditugu beraz. Otsailean… eta martxoan !

Huna egitaraua. Hitzaldi guziak ostegun arratsetako 8ak30etan abiatzen dira, BIDEAK Donapaleuko gunean.

Ondotik, trago eta bixkotx !

Otsailaren 17a

Gudarien duintasunaz

Emilio Lopez Adan ‘BELTZA’

Emilio Lopez Adan mediku, euskal idazle eta pentsalari garrantzitsua dugu. “Beltza” izengoitiz ezaguna da. Bere lan gehienak euskal nazionalismoari eta askapen mugimendueri buruzkoak dira. Azkenik 3 liburu loditan euskal gatazkari lotu ekintza armatuen datuak eta analisi xehea argitaratu ditu Maiatz argitaletxearekin. Gaualdi honetan bere pentsamenduaren alderdi zenbait aurkeztuko dizkigu. Hona zer dion berak :

“Orain borroka armatua bukatu da, eta gehien entzuten den mezua gibeleko bortarik gabekoa da: ‘sistema politikoa aldatzeko bortizkeria txarra da, alferra, eta nehor ez da horren erabiltzeko haizu’. Mezua indarrez errepikatzen da, eta badirudi morala, etika, estrategia eta zentzutasuna elkarrekin dabiltzala, denak zentzu berean.

Alta, inguruneari begiratuz aise ikusten da historian eta munduan gaindi askatasunaren alde altxatu direnak ohoratuak direla. Parisen, duela gutxi, Errepublikaren ekitaldi ezin ofizialago batean kantatu dute ‘lagunak, selaurutik atera fusilak, metrailetak, granadak, armak eta labanak, kasu dinamitari!’. Zergatik Frantziakoak heroiak dira eta gureak, denak terrorista?”

Beltzaren ustez, askatasunaren alde altxatu ziren denak ; gero, errealitatearen gordinak eta halabeharrak arazo anitz sortu zizkieten, egin diren guziak ez dira egokiak izan eta batzuetan ezin zuritukoak. Ekintzen autokritika beharrezkoa da borrokaren zuzena argitzeko.

Dena den, deusek ez du zuritzen oraingo errepresioa, eta mezu “demokratikoak” ezkutatzen duen mendeku eta zapalkuntzaren errealitateari aitzi egin behar zaio. Hori izanen da Donapaleura ekarri nahi duen mezua.

Otsailaren 24a

Ezinezko egunsentia…

Mixel Oronos apezarekin.

Ezinezko egunsentia… Hona Mixel Oronos-en azken liburuaren titulua, eta azpitulu hau gehitzen dio : izurri beltzetik urrezko gangrenara.

Bi amikuztar gazteen ibilbideak baliatzen ditu hemengo elizaren ingurumarian Baionako apezpikuaren benedizioarekin eskuin muturra gero gehiago sartzen ari dela erakusteko.

Gazte horietarik bat, René Ollier Domintxindarra da, deportazioan hil dena 1944an, 20 urterekin. Bigarren gerla mundiala zen eta alemanen aztaparretarik eskapatzeko, iheslariak Atarratzeraino laguntzen zituen, gero handik muga pasa zezaten. Gutun batean bere izena agerturik, alemanek altxatu zuten eta Buchenwaldera eraman. Bere gorputza ez da sorterrira itzuli.

Bera baino urte bat lehenago, auzo herrian sortzen da Ithorrrotzeko jauregiko Bertrand d’Abbadie. Honek 20 urtetan, beste hautu batzu eginen ditu : miliziano sartzen da lehenik eta ondotik Waffen SS-etan aitzindari izanen da. Gerla bururatzean Argentinara eskapatzera heltzen da, ainitz nazien gisara. Familia handi bat haziko du 10 haurrekin, eta hiltzen denean 91 urtetan, bere gorputza bere sorterrira ekarria izan da.

René Ollier bezala engaiatu direnak baziren orduan, eta badira oraino ere. Bertrand d’Abbadieren ideien bidetik aldiz, Amikuze aldean gero gehiago agertzen dira, izan Domintxinen edo Etxarrin, Arüen edo Altzumartan. Sotana beltz horiek eskuin muturreko eliza bat eraikitzen ari dute, lehengoaren bidetik, eta hortarako bidelagun leiala dute Baionako apezpikua.

Gaia minbera da, eta bi gazte horien biziak paraleloan ezartzeak erakusten dauku gordinki atzo bezala, gaur ere, erne egotearen beharra.

Mixel Oronos apeza, erakasle izana da erretreta arte. Aspaldi du ez duela loturarik elizako hierarkiarekin eta bere urratsen libertate osoa duela. Bestalde, Euskal Konfederazioko lehendakari izana da elkartearen hastapenetarik. Bere idatzi gehienak frantsesez publikatuak ditu, aipatzen dugun liburu hau barne.

Martxoaren 3a

Batuz aldatu : hemengo euskalgintzak konkretuki nun ditu lehentasunak ?

KONTSEILUA erakundeko Haizpea Abrisketa eta Paul Bilbaok animaturik

Haizpea Abrisketa

Euskalgintzaren Kontseiluak, Batuz Aldatu manifestua atera zuen jaz. Besteak beste Zabalik elkarteak ere sinatu zuen Euskal herri osoko ehun eragileen artean. Zer da bere gaia ? Azken urteetan, izan Korrikaren inguruan ala Euskaraldia bezalako ekimenetan ikusi da euskalgintzaren ondoan instituzioak ere agertzen direla. Maleruski, aplikatzen diren hizkuntz politikak ez dira euskararen erabilera normalaren segurtatzeko gai. Ironikoki, erran daiteke hizkuntz politikek, beti frantsesa edo espainolaren hegemonia dutela oinarri. Batuz Aldatu ekimenaren helburua da beraz beharrezkoa dugun jauzi kualitatiboa egiteko indarren eta asmoen uztartzea, baina normalizazioaren bidean.

Gaualdi honetan, manifestua aurkezteaz bestalde, gogoetatuko dugu zein litezken epe laburrean obratu behar litezken lehentasunezko ekintzak. Eskualdez-eskualde Kontseiluak honelako bilkurak bultzatzen ditu, eta Donapaleukoa iparralde barnekaldeari doakiona izanen da.

Proposamen interesentea izaten ahal da, behingoz, bakotxa bere elkarte edo erakundetik lanean ari girelarik, elgar atzemaitea eta burua urrunago so egiteko altxaturik, ikus dezagun ze asmo ausart bultza ginezaken.

Bada garaia hizkuntza politikak euskararen garapenaren mesedetan ari daitezen, herritarren zerbitzuko egiazko politika publiko gisa gara daitezen, hezkuntzan, lan eremuan, administrazioan, kultura arloan, hedabideen arloan, alor numerikoan, aisialdian.

Martxoaren 10a

Euskalgintza eta feminismoa : elkartruke baten proposamena

Lorea Agirre Dorronsoro eta Idurre Eskisabel Larrañaga

Hizkuntza eta generoa gurutzatzen direla badakigu. Badakigu ze eragin duten emazte edo gizon izendatu izatearen baldintzapen sozial eta kulturalek hizkuntzen hautuan, hizketarako moldeetan, lekuetan, gaitegian eta prestigioan.

Ber gisan, hizkuntza gutxitua eta hizkuntza hegemonikoa ere botere harremanek lotzen dituztela badakigu. Badakigu euskaraz edo erdaraz aritzeak hizketarako moldeetan, lekuetan, gaitegian eta prestigioan eragina duela.

Euskararen normalizazioa eta genero (des)berdintasuna dira jokoan prestigioaren, pribilegioen eta eskubideen banaketak osatzen duen jendarteko botere sarean. Euskara eta emaztea, biak dira menderakuntzaren alaba, eta, horregatik, biak dira ahalduntzeko eta boteretzeko lekua.

Lorea Agirre kazetaria, ikerlaria eta Jakin aldizkariko zuzendaria da. Idurre Eskisabel EHU Euskal Herriko Unibertsitatean Gizarte eta Komunikazio Zientzien Fakultatean irakasle da. Beren ikuspegiak « Trikua esnatu da » (Lisipe saila) liburuan agertu berri dituzte. Beren ahotik deskubrituko dugu euskarak eta feminismoak batak bestetik zer ikusia eta zer ikasia dutela.

Pandemiaren ondorioz diren arau sanitarioek egunerokoa betetzen digute. Euskal ekosistemak ez du xantzarik. Bere bizitza jende harremanak, auzolanak eta kurutzaketak segurtatu du orain arte, eta justu hori guzia zaigu ezinezkoa urte bat honetan jada.

Zerk bermatuko digu iraupena ? Egunerokoak bermatzen duen frantsesezko tsunamiari nola ihardokiko dugu ez baditugu sortzen ahal gune batzu gurea bizitzeko bete-betean, konplexarik gabe ?

Hortakotz, usatuko Otsail ostegunen programa prestatu dugu aurten ere. Hizlariak hitzartuak dira, nola eginen dugun badakigu : maskekin eta metro pare bat jendeen artean, eta bukaerako tragorik gabe. Falta zaigun bakarra, jakitea noiz posible izanen den. Jakinean atxikiko zaituztegu…

Hitzartuak ditugun hitzaldiak

Euskarazko gazte identitate bat nola egin, euskaldun zahar eta berrien munduan ?

Miren Artetxe Sarasola, bere tesiaren aurkezten.

« Ipar Euskal Herriko bertso-eskoletako hainbat gazteren hizkuntza eta bertso-ibilbideak aztertu ditut hainbat urtez, behaketa eta elkarrizketa bidez.

Atera dudan ondorioetako bat da bertso-eskolak, bertso-munduko harremanek, eta bertsoaren inguruko bizipenek haien gazte identitatea garatzeko parada eman dietela parte-hartzaileei. Elgarrekin pentsatzeko, irri egiteko eta ekintzaile izateko parada. Gazteen artean gazte izatekoa, euskaraz. Eskolaz eta familiaz kanpo. Eta, paradoxikoki, eskola eta familiarekiko haustura hori bera dela gakoa, gazteek hizkuntza erabil dezaten, eta, beraz, transmisioaren katea ez dadin hautsi.

Bigarren ondorio bat hiztun berriei buruzkoa da. Euskara etxean ikasi dutenek, hiztun zaharraren legitimotasuna dute. Egiazko euskaldunak dira. Baina, euskara etxean ikasi ez dutenei, legitimitatea ez zaie baitezpada emana. Zenbait leku edo eremutan, irabazi behar duten zerbait da. Bertsolaritzak, zentzu horretan, legitimitatea ematen die bertsolari gazte hiztun berriei: bertsolari baldin badira, hiztun onak dira! Alta, bertso-munduan bizi dute lehen aldiz deserosotasunez hiztun berri izatea: “zure burasoek ez dakite euskaraz eta bertsutan ari zira? Biba zu!”. Nolaz zaigu harrigarri? Tentsio horiek agerian uzten dute hiztun berriekiko dugun ideologia orokor jakin bat, ez dena baitezpada estrategikoa euskararen (eta bertsolaritzaren) biziraupenerako. »

Miren Artetxe Sarasola Hendaiarra bertsolari bezala ezagutua da. Bere doktorego tesia aurkezten digu hemen.

Ezinezko egunsentia…

Mixel Oronos apezarekin.

Ezinezko egunsentia… Hona Mixel Oronos-en azken liburuaren titulua, eta azpitulu hau gehitzen dio : izurri beltzetik urrezko gangrenara.

Bi amikuztar gazteen ibilbideak baliatzen ditu hemengo elizaren ingurumarian eskuin muturra Baionako apezpikuaren benedizioarekin gero gehiago sartzen ari dela erakusteko.

Gazte horietarik bat, René Ollier Domintxindarra da, deportazioan hil dena 1944an, 20 urterekin. Bigarren gerla mundiala zen eta alemanen aztaparretarik eskapatzeko, iheslariak Atarratzeraino laguntzen zituen, gero handik muga pasa zezaten. Gutun batean bere izena agerturik, alemanek altxatu zuten eta Buchenwaldera eraman. Bere gorputza ez da sorterrira itzuli.

Bera baino urte bat lehenago, auzo herrian sortzen da Ithorrrotzeko jauregiko Bertrand d’Abbadie. Honek 20 urtetan, beste hautu batzu eginen ditu : miliziano sartzen da lehenik eta ondotik Waffen SS-etan aitzindari izanen da. Gerla bururatzean Argentinara eskapatzera heltzen da, ainitz nazien gisara. Familia handi bat haziko du 10 haurrekin, eta hiltzen denean 91 urtetan, bere gorputza bere sorterria ekarria izan da.

René Ollier bezala engaiatu direnak baziren orduan, eta badira oraino ere. Bertrand d’Abbadieren ideien bidetik aldiz, Amikuze aldean gero gehiago agertzen dira, izan Domintxinen edo Etxarrin, Arüen edo Altzumartan. Sotana beltz horiek eskuin muturreko eliza bat eraikitzen ari dute, lehengoaren bidetik, eta hortarako bidelagun leiala dute Baionako apezpikua.

Gaia minbera da, eta bi gazte horien biziak paraleloan ezartzeak erakusten dauku gordinki atzo bezala, gaur ere, erne egotearen beharra.

Mixel Oronos apeza, erakasle izana da erretreta arte. Aspaldi du ez duela loturarik elizako hierarkiarekin eta bere urratsen libertate osoa badu. Bestalde, Euskal Konfederazioko lehendakari izana da elkartearen hastapenetarik. Bere idatzi gehienak frantsesez publikatuak ditu, aipatzen dugun liburu hau barne.

Euskalgintza eta feminismoa bidaikide ?

Lorea Agirre Dorronsoro eta Idurre Eskisabel Larrañaga.

Hizkuntza eta generoa gurutzatzen direla badakigu. Badakigu emazte edo gizon izendatu izatearen baldintzapen sozial eta kulturalek hizkuntzen hautuan, hizketarako moldeetan, lekuetan, gaitegian eta prestigioan eragina dutela. Hizkuntza gutxitua eta hizkuntza hegemonikoa ere botere harremanek lotzen dituztela badakigu. Badakigu euskaraz edo erdaraz aritzeak hizketarako moldeetan, lekuetan, gaitegian eta prestigioan eragina duela.

Prestigioaren, pribilegioen eta eskubideen banaketak osatzen duen jendarteko botere sarean jokoan daude euskararen normalizazioa eta genero berdintasuna. Euskara eta emaztea, biak dira menderakuntzaren alaba, eta, horregatik, biak dira ahalduntzeko eta boteretzeko lekua.

Lorea Agirre kazetaria, ikerlaria eta Jakin aldizkariko zuzendaria da. Idurre Eskisabel EHU Euskal Herriko Unibertsitatean Gizarte eta Komunikazio Zientzien Fakultatean irakasle da. Beren ikuspegiak « Trikua esnatu da » (Lisipe saila) liburuan agertu berri dituzte. Beren ahotik deskubrituko dugu euskarak eta feminismoak batak bestetik zer ikusia eta zer ikasia dutela.

Harri arraiatu baten aitzinean

Bernardo Atxaga idazlea.

Ez da gehiago aurkeztu beharrik euskal literaturako idazle ezagunenetarik dena, dela Euskal Herrian ala munduan barna. Gure artera etorriko da bere bizitzako ardatza izan den langintzaren muinaren aurkeztera. Liburuen bidez bere hitzaren erabiltzeko duen talenduaz gozatua dugu orain arte. Hitzaldi honen bidez ahozko kondalariaren ezagutza eginen dugu.

Hona aurtengo programa :

2020ko Otsailaren 6a : Aljeriako gerla euskaldunen memorian – Hizlariak : Piarres AINTZIART, Xipri ARBELBIDE eta Jean Louis DAVANT.

« Gertakariak » eta ondotik « Baketze operazioak » deitu zena, egiaz gerla bat izan zen 1954tik 1962ra. Erraiten da 20000 euskaldun gazteek parte hartu dutela, 9 adin klasa, Aljeria urrunean, urte bat et’erditik 2 urte edo gehiagotarako, 105ek bizia han galduko zutelarik. Ondoko belaunaldiek ezagutu ditugu, beren gerlari ohi bilkuretan biltzen zirela, nehori aipatzen ahal ez zituztenak beren artean arrapasatzeko mementoak zituztelarik menturaz. Ezagutu ditugu ere, eta herri gehienetan izanen ziren, eriturik bizi zirenak, « bitzituak » erraiten zen ahapeka, aipatu gabe handik salbu itzuli izanagatik, hemengoarekin bukatzea hautatu dutenak ondotik. Gerla guziek, gerla denborakoetaz gainera, sekulako itsuskeriak gordetzen dituzte ondorioetan, irabazle ala galtzaile bezala ekarria izanik ere berdin. Zeren, irabazten den baino gehiago galtzen baita, jendetasuna lehenik, gaztetasuna segur !

Gerla horren hiru lekuko gomitatzen ditugu aurten : Piarres Aintziart, Xipri Arbelbide eta J Louis Davant. Hiruak ezagunak dira, besteak beste, beren lekukotza idatzietan emana baitute, gogoeten bidez, poesiaz edo bizitako-fikzionatuetan. Hiruek aitortzen dute, mina eztitzeko, beltzuria tripatik jaliarazteko dutela idatzi. Aldi huntan, ahoz ekarriko daukute beren lekukotza, eta lagunduko gaituzte Aljeriakoa bere historian kokatzera, kolonisaziotik askapen gerlaraino, eta beren bizipen eta pentsamendueri jarraikiz, estatu puxanten eta askapen prozesuen eginmoldeeri buruz gogoeta zonbaiten egitera.

****

2020ko Otsailaren 13a : Leiho hormatua ; sorginkeria prozesu bat Amikuzen 1370. urtean - Hizlaria: Ander BERROJALBIZ

Ander Berrojalbiz

Garruzeko kartzelako ate hormatua ?

 Noizbait aipatu izan da sorginkeria prozesuak garaiko herri xehearen bizimoldea, sinesmenak, beldurrak etab. ezagutzeko leiho ezin hobeak direla. Hitzaldi honetan orain arte ia guziz ahantzia egon den leiho hormatu bat ezagutzera eman nahi dugu: 1370. urtean, Garrüzen, Ilharreko Pes de Goiti eta Condessa de Beheitiren aurka burutu sorginkeria epaiketaren parte diren bi dokumentu.

Prozesu hau, Euskal Herrian gorde den zaharrena izateaz gain, Europa mailan garrantzi handikoa da ere. Adibidez, animali itxura hartzeko ahalmena edukitzearen salaketa jasotzen duen, eta gorde den, lehen epaiketa da; baita Akelarre hitza sorginkeriari lotuta aipatzen duen lehen dokumentu historikoa ere, hurrengoa 1450. urtekoa delarik.

 Ander BERROJALBIZ Durangoarra da. Hogei urte zituela, historiako ikasketak bere gisa utzi zituen musika ikasketetan sakontzeko. Gaur egun, antzinako musika jorratzen duen Khantoria taldeko biolin-jole eta sortzaileak Musikaren Historia irakasten du Durangoko Bartolome Ertzilla Kontserbatorioan. Azken urteak Durangoko heresiaren eta Euskal Herriko sorginkeriaren historia ikertzen pasa ondoren, «Losherejes de Amboto. “Luteranos” enelaño 1500» (Pamiela, 2016) eta «Herejeen alaba» (Pamiela, 2017) liburuak argitaratu ditu, orain arte ezezagunak ziren zenbait iturri plazaratuz. Ikertzen ari zela, Garruzeko auziaren paperrak auzrkitu zituen, eta horien garrantzi historikoaz oharturik, ezagutzera eman nahi dauzkigu hitzaldi honekin.

****

2020ko Otsailaren 20a : Euskararen haurride, lehengusu eta askaziak - Hizlaria: Eñaut ETXAMENDI

Eñaut ETXAMENDI azken bi hamarkadetan, denbora osoz ari da gure hizkuntzaren barneak ikertzen, disekatzen, xardakatzen eta berriz eraikitzen. Ez du euskara hizkuntz isolatu gisa ikusten, eta metodo konparatiboa baliatuz, grekera zaharra eta latina ditu bidelagun, horiekin sanskritoa, rusoa eta Europa edo Ekialdeko hamarnaka hizkuntza ezagun eta ez hain ezagun.

Aski hedatua da jakintza ofizialen guneetan, euskarak ez duela deus ikustekorik bere inguru hurbileko hizkuntzekin, nolazbait zerutik jautsi meteorita bailitzan. Bizkitartean, populuen migrazioak begiratzen badira, bereziki glasazio handien garaieri buru egin izan genuenean eta ondotik nola Europa berriz populatzen den eremu bildu batetik abiatuz, ohartzen gira betidanik Euskal Herri eta Pirineoak Europako populuen bilgune, abiapuntu eta etengabeko pasaia gune izan direla. Populuen mugimenduek diotena, Eñaut ETXAMENDIk hizkuntzen konparaketan begiratzen du : urrunen diruditenak, uste baino hurbilekoago ditugu agian !

Zein diren linguisten egiteko moldeak, zein den berak erabiltzen duen lanmoldea eta nondik datorren metodo hori, nola lan egiten duen eta zein diren bere ondorioak, hona gure linguistari pasatu diogun komanda. Eta bidenabar, galdeginen diogu zein den beretako lan animale honen funtsa, interesa eta geroa, gurea bezalako hizkuntza indartsu baina mehatxatuarentzat…

****

2020ko Otsailaren 27an : Komunitatea hats-bahiturik ;  euskal komunitateak zerendako sufritzen duen, lekuko bati esker, ulertzeko giltzak – Hizlaria : Ainize MADARIAGA

Zer da hizkuntza gizakiarendako? Komunikazio-tresna hutsa dea? Norberaren hizkuntza bortxaz erauzteak zer ekar liezaioke? Ondoriorik ote dakar? « Komunitatea hats-bahiturik. Hiztunaren trauma: diagnosia eta paliatiboak » liburua galdera horier arrapostu ematen entseatu da lekukotasun paradigmatiko bat ekarriz. Helduaroan hainbat zailtasun komunikatibok ekarri zuten lekuko hau psikoanalisiaren egiterat. Ikerketari esker, xeheki behatu ahal izan diogu pertsona horri zer ondorio ekarri dizkion; ttipitan, eskolan eta etxean, bere hizkuntza debekatu izanak. Gaia hunki duten aditu zenbaiten aipuak ere txertatu ditugu, bai ere terapeutaren eleak, hobeki ulertzeko gisan lekukoak pairatu nekeziak euskal komunitateak ere berdin bizitzen dituela, orain eta hemen. Azkenik, patologia sozial hori zerk senda lezakeen bilatzen entseatu da ikerketa, behin betiko erremedio sendagarririk ediren ez badu ere, egunerokoa arintzeko zenbait gako bederen.

Ainize MADARIAGA, Hoztako kazetaria gaur, soziologian eta antropologian diplomatua da. Ikerketa hunekin bati baino gehiagori barnea korapilatzen eta burua hazkatzen dien fenomenoa esplikatzera heltzen da.

Hemen dituzue, hitzaldi bukaeran, Ainhoarekin kurutzatu bi ele.

Hona ze entseatzen den argitzera Iñaki Etxeleku liburuan agertzen diren lekukotasunak gurera ekarriz.

‘Etxera bidean’ bere azken liburuan, XAMARrek, Garralda bere sorterriko egoera kondatzen du. Bere belaunaldiak, adolezentzian deskubritu zuen euskara eta euskal kultura bazirela. Migrante ume edo hiri handiko bizitzaleen ganik normalago iduriko zitzaigun egoera hau, baina 70 hamarkadako Aezkoan hola gertatu zen. Berreskurapen bidai hau dauku esku artean ematen, fineziaz beterik den testu landu batean.

1997an abiatu ginuen abentura, eta aurten ere bere alea utziko dauku. Lau ostegun, lau hitzaldi, arratseko 8ak30etarik 11ak arte, tragoa eta bere bixkotxa barne. Formula ezagutzen duzue engoitik, euskaratik eta euskaraz bizitzeko nahikariak bultzaturik antolatzen dugun hitzordua…

Irri ixtorioak : gure ahozko literaturatik

Otsailaren 07an, Maialen Moreno Zubeldiaren eskutik

Maialen Moreno Zubeldia

Maialen Moreno Zubeldia itzultzailea da gaur lanbidez ; bere filologo doktore tesia irri ixtorioen gai huntaz egina du.

Etxera bidean

Otsailaren 14an, XAMARren bidaia adolezentziatik haste, edo aetz gazte belaunaldi baten berreuskalduntzeaz bi solas eta lau ele

XAMAR

XAMAR (alias Juan Karlos Etxegoien) ezagutzen dugu euskarazko dibulgazio liburuen bidez :« Orhipean » eder hura, « Orekan » hizkuntzen ekologiaz ari zena, « Euskara jendea » liburu eta dokumentaletan dena, eta « Etxea » argazki ederrez hornitua. Baina ezagutzen dugun Xamar euskaldun honek, beste bizi bat izana du lehenago. Frankismo beltzean sortua, Aezkoa hotzeko Garralda herrian, gaztean ez zekien euskara bazenik ere. Guk ere  badakigu hortaz zerbait : ia bi belaunalditan hizkuntza desagertu da bizitza sozialetik. Jakobinoen pean, maltzurkiago agian, baina frankismo pean egunetik gauera, debeku latzaren pean.

Adolezentzia, mundura irekitzeko aroa da, eta 70 -80 urteetan piztu zen giroak lagundurik, Garralda herriko gazteak ohartzen dira beren zaharrek, galdutzat utzirik ere, euskara jakitun zirela. Ohartzen dira toponimiak zerbait diola beren izaiteaz. Eta bakotxak bere moldean, euskal nortasunerateko bidaia abiatzen du. Kulturaz eta bere ezaugarriez jabetuz, euskara ikasiz, mintzatzen hasiz, harreman sare berriak lotuz, … etxerako bidea eginez !

Bidaia hori dauku kondatuko XAMARrek, eta bidaia bali, akulturaziotik jali den belaunaldi osoaren harat-hunata kundatzeaz bestalde, gure hizkuntzaren berreskuratzeko beharrezko ditugun energia eta baliabideetaz ariko zauku, ahal den bezainbat tranpa eta ilusiozko bideak agerian emanez. Hori guzia solas librean, hurbilduko direnek, berak bezainbat dakitelako gai huntan. Bederen, berak hala dio !

Angula ustelak

Otsailaren 21ean, Ainhoa Intxaurrandietaren esperientzia edo nolako ustelkeria den politikan, gure etxetik hurbil

Ainhoa Intxaurrandieta

 Zineman dira ikusten gisa hortako ixtorioak : intriga eta azpijokoak, jukutria ilunenen gordetzeko ordinagailuak ixilka hustea, gaiak epaitegira desbideratzea politiko debate sanoaren itxurak eginez, … Ainhoa Intxaurrandietak eta Iñaki Errazkinek beren larruan bizi dute gisa hortako serie txarreko gertakarien arrosarioa.

2013an, Bilduk Gipuzkoako Diputazioko eta herriko etxe gehienen giderrak eskuratzen ditu. Aitzineko legegintzaldian EAJk erraustegi proiektu bat bultzatu zuen, gosta ahala gosta. Zeinu guziek erakusten zuten gain-dimentsionatua zela, eta nolazbait abiatua zen birziklatze mugimendu azkarraren kontrako norabidean zoala, urte luzeetako zorpetzeak bestelako alternatibak behargabetu lezazkeelarik gainera. Tema gaiztoaren gordetzera ere ez dira entseatzen, ezen botere aldaketaren bezperan, baldintza ezin sinetsietan izenpetzen baitituzte delako erraustegiaren obratzeko kontratu guziak. Bilduk engaiamendu horiek asumitu behar ditu lehen egunetik, eta halere, heltzen da negoziatzera proiektuaren gelditzea. Lau urte berantago, EAJk eta PSEk boterea berreskuratzen dute. Bigarren erraustegi xede bat bultzatzen dute, baina ez zaie aski, Bildukoeri pagarazi nahi diete afruntua, eta kario. Auzitegira deitzen dituzte Ainhoa Intxaurrandieta, GHK, Gipuzkoako Hondakinen Kontsorzioko buru ohia (iparraldeko Bil ta Garbiren pareko herriarteko sindikatua), eta Iñaki Errazkin Diputazioko Inguramen Diputatu ohia. 100 miliun! Bizi batean ordain ez daiteken dirutza eskatzen diete, lehen erraustegi proiektua geldiaraztearen kalte-ordain gisa.

Azpi-jokoen dantza horren aurkeztera jinen zauku Ainhoa Intxaurrandieta, nola pasatu den eta zertan den gaur. Baina galdezkatzen du ere, nola bozken bidez boterea legitimoki lortu izana gatik, indar ekonomiko batzuk sekulako boterea dutela, eta ez zaiela axola ez interes publikoa, ez bestela pentsatzen duten jendeen errespetua, edozein metodo baliatuz beren abantailerako. Demokrazia hitza ahobeteka erabiliz bistan dena.

ZAD-a bizi dutenen ahotik

Otsailaren 28an, Iñaki Etxeleku, Notre Dame des Landes-tik, okupazio esperimentazioaren lekukotza ekartzen

Iñaki Etxeleku

Iñaki Etxeleku, Berria egunkariko kazetaria da, Ipar Euskal Herriko Hitza astekarian, bereziki. Denbora eman du zad-en bizitzen, hango protagonistekin harremanak sortzen. Liburu batekin itzuli da, hango kideen lekukotasun zintzoa ekarri nahian. Notre-Dame-des-Landes, borroka leku eta esperantza sortzaile da. Aireportu proiektuaren kontrakoa izaitea baino aise zabalago doana. Hango okupatzaileek, jendartean bizitzeko beste molde batzu pentsatu, obratu eta bizitzen ari dira. Eta galdera potenteak jiten zaizkigu segidan parera. Hona liburuaren kontrazalean, Beltza adiskideak nola aurkezten dauzkigun :

« Nola bizi, ekoiztu eta trukatu kapitalismoaren kontsumo eta alienazio legeetarik bereiz? Nola kudeatu egunerokotasuna eta gatazkak, larderiarik gabe, delegazio alderdikoietarik aparte, demokrazia zuzenean eta berdintasunean? Eta, beste mundu posible baten promesa dakarren esperientzia hori haustera etorriko den estatuaren indarrari aurre egiteko, nola antolatu erantzun azkar eta eginkorrak? Iñaki Etxeleku ZADen egon da, eta han direnei galdetu die. Jendeak lañoki erantzuten du, argitasun harrigarriaz. Sentitzen dutenaren gibelean sumatzen dira hausnarketa asko eta sakonak, eta laguntza handikoak dirateke ezker iraultzailearen etorkizunaz grinatzen direnentzat. Bai eta ZADeko bizipen kolektibo eta militante horiek hurbilagotik ezagutuz, autonomiaren eta autogestioaren nondik norakoak hobeki ulertu nahi dituenarentzat ere.»

Hitzorduak finkatuak dira beraz, eta otsaileko ostegun arratsez hurbiltzen ahal zira Donapaleuko Auzitegi karrikan den herri elkargoko gelara. Ikus arte !

Agian, Katalunian azken 5 urteetan bero-beroan gertatzen direnen ulertzeko balioko dauku, eta agian gurean gertatzen diren beste hainbaten irakurtzen lagunduko gaitu. Dena den, gauzak buruan hasten direla erakutsi nahi dauku, bakotxarenean, eta burutzen badira edo ez badira, buruan egin beharrezko aldaketak egin edo egin ez direlako izan daitekela…

2012an, Deskonkista eguna antolatu zen Donapaleun, Nafarroa bizirik ekimenarekin eskuz-esku. Jada orduan, talde bultzatzaile arin hartan partaide izan zen Asisko ere. Nolazbait, 2018ko otsailaren 22an, hor dugu berriz gure artean, orduko ideiari mamia emanik, marrazki hitz eta konzeptu-joko erauntsi batean.